Να θυμάσαι πως....
Τίποτε δεν είναι στάνταρ και δεδομένο.
Από όσα βλέπεις,ακούς ή διαβάζεις πάντα να αφήνεις μέσα σου ένα κομμάτι ελεύθερο για τη δική σου γνώμη και τα δικά σου πιστεύω.
Γιατί η ελευθερία της ψυχής και της σκέψης μας είναι το παν.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σχέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σχέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015

Επειδή σου Αρέσει αυτό που Είμαι, και όχι αυτό που Θες να Είμαι.



-Καλά, αφού σου μιλάω, γιατί ποτέ δεν ακούς;
-Τα αυτιά μου, με τα χρόνια, έμαθαν να διακρίνουν πότε μια κουβέντα είναι παραίνεση για τη διαδρομή μου, και πότε είναι μια προβολή της εικόνας που εσύ έχεις για μένα.
-Ναι, αλλά τόσες φορές σου έχω υποδείξει το λάθος δρόμο που πας να διαβείς, και δεν σε πείθω.
-Το βίωμά μου, εγώ το γνωρίζω, το τι θα αποκομίσω από αυτό, ποια θα είναι τα συμπεράσματά μου και οι αποφάσεις μου. Το ότι είσαι στη ζωή μου, δεν σημαίνει ότι είσαι και στην ψυχή μου. Τα όνειρά μου, ίσως γίνουν, ίσως και όχι. Αλλά εγώ θα απολογηθώ στο τέλος για τη διαδρομή μου.
-Και τότε, πως θεωρείς ότι μπορούμε να βαδίσουμε;
-Να είσαι πάντα δίπλα μου. Επειδή θες εμένα, και όχι τα όνειρά σου για μένα. Επειδή σου αρέσει αυτό που είμαι, και όχι αυτό που θες να είμαι. Επειδή θες στο δικό σου χώρο, να αναπτύσσομαι με το δικό μου τρόπο. Επειδή την κάθε στιγμή, θα με διευκολύνεις σε αυτήν μου την ανάπτυξη.

Δημήτρης Νομικός

Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014

Εσύ γιατί λυπάσαι τελικά;










Το διάβασα πριν λίγες μέρες και μου άρεσε γιατί πιστεύω πως έχει μεγάλες δόσεις αλήθειας...
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε βιώσει την κατάσταση της ερωτικής απογοήτευσης...
το θέμα όμως είναι τι είναι τελικά αυτό που μας κάνει να λυπόμαστε τόσο;

"Πολλές φορές βλέπω ανθρώπους που είναι ψυχικά ράκη από μια ερωτική απογοήτευση. Και αυτό που βγαίνει στην επιφάνεια μετά από πολύωρες συζητήσεις, είναι σχεδόν πάντα, το ίδιο συμπέρασμα, ότι δεν αγάπησαν εκείνον ή εκείνη, αλλά την ανάγκη τους. Την ανάγκη που πρόβαλαν στο πρόσωπο του άλλου. Δεν αγάπησαν αυτόν αλλά την φαντασία τους γι αυτόν. Όχι αυτό που ήταν αλλά εκείνο που ήθελαν και είχαν ανάγκη να είναι….."

π.Λίβυος