Όταν λέγει ο Κύριος ότι πρέπει να γίνουμε σαν τα παιδιά, δεν εννοεί την μωρία των παιδιών,
αλλά την αγαθότητά τους, την καθαρότητά τους, την ακακία τους.
Ο κόσμος των παιδιών,είναι ο κόσμος του Θεού.
Ένας κόσμος χωρίς μνησικακία, χωρίς έχθρες, χωρίς εμπάθεια, χωρίς φθόνο.
Ένας κόσμος με απλότητα, με ανεξικακία, με δόσιμο, με ταπείνωση, με αγάπη. …
Η ζωή των «μεγάλων» απομακρύνεται όλο και πιο πολύ, απ’ αυτό το παιδικό αίσθημα της
ανεμελιάς.Μίας ανεμελιάς που δεν είναι αναισθησία, αλλά ελευθερία.
Οι πολλές υποχρεώσεις, οι μέριμνες μέσα στις οποίες έχουμε μπλεχτεί σβήνουν την «παιδικότητα» των ενηλίκων.
Καταντούμε «καθώς πρέπει» εγκλωβισμένοι σε «τύπους ωριμότητος»,θέλουμε να
φαινόμαστε σκληροί, σπουδαίοι, πετυχημένοι.
Στα μάτια των παιδιών όμως και όχι των μεγάλων, βλέπεις αυτήν την σπινθηροβόλα σιγουριά της ελπίδος.
Νιώθει κανείς αυτήν την ευλογία των παιδιών, στο άκακο βλέμμα τους,στα τρυφερά τους χέρια, στο ανυπόκριτο χαμόγελό τους."
Αρχιμανδρίτης Παύλος Παπαδόπουλος
πηγή:http://estavromenos.blogspot.gr/
Εκτός λοιπόν από μια χρονιά γεμάτη υγεία και αγάπη,
εύχομαι να καταφέρουμε όλοι μας να γίνουμε σαν τα παιδιά!
Χρόνια καλά!










