Να θυμάσαι πως....
Τίποτε δεν είναι στάνταρ και δεδομένο.
Από όσα βλέπεις,ακούς ή διαβάζεις πάντα να αφήνεις μέσα σου ένα κομμάτι ελεύθερο για τη δική σου γνώμη και τα δικά σου πιστεύω.
Γιατί η ελευθερία της ψυχής και της σκέψης μας είναι το παν.

Σάββατο 7 Μαρτίου 2015

25 συμβουλές Ζωής από ένα "παππού βοσκό" που αξίζουν να διαβαστούν



Η διαδρομή προς τον προορισμό δεν είναι ποτέ ευθεία. Για να φτάσουμε στο χειμαδιό  περνάμε στροφές, κακοτράχαλα εδάφη, έχουμε απώλειες… Επιπλέον χρειάζεται να χεις προνοήσει, πάντα να έχεις μαζί σου και λίγο παστό κρέας.

Άσε πίσω το παρελθόν. Αν σου φάει ο λύκος την κατσίκα την έφαγε, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Απλά την επόμενη φορά φρόντισε να είσαι πιο προσεκτικός.

Μην κεφαλαιοποιείς πολλά, μην γίνεσαι σπαγκοραμμένος. Μην αναβάλλεις την απόλαυση της χαράς για το μέλλον. Κάντο τώρα, όσο είσαι ακόμα νέος. Κάνε την σκληρή εργασία σου να αξίζει ακόμη περισσότερο.

Αγωνίσου, πάλεψε. Εσύ είσαι ο μοναδικός υπεύθυνος για τον εαυτό σου. Μην είσαι φυγόπονος, μην περιμένεις να κάνουν στο κοπάδι σου όλη τη δουλειά τα σκυλιά.

Διεκδίκησε τον σεβασμό που σου αξίζει, μην αφήνεις τους άλλους να σε πατάνε . Βάλε όρια, βάλε φράχτες, προστάτεψε τα ζώα σου.

Μακάριοι αυτοί που κάνουν λάθη. Σφάλε. Εμπειρίες ονομάζουμε τις καρπαζιές που έχουμε φάει στη ζωή μας, απλά τους δώσαμε ένα πιο εύηχο όνομα. Και μην ξεχνάς ότι δεν έχει μεγάλη σημασία ποιος ήσουν μέχρι χθες. Ξεκίνα σήμερα κι όρισε με τις πράξεις σου,  αυτό που θα γίνεις από δω και πέρα...

Μάθε να συγχωρείς .... τον  εαυτό σου πρώτα.  Άσε τις ενοχές, δεν έχεις χρόνο γι αυτές

Μακάριοι αυτοί που αμφισβητούν. Μην αφήνεις τη ζωή σου να καταδυναστεύεται από δόγματα. Θυμήσου ότι αν κάποιοι δεν αμφισβητούσαν παγιωμένες γνώσεις η ανθρωπότητα θα κατοικούσε ακόμη σε σπηλιές. Φίλτραρε την πληροφορία, γίνε σκεπτικιστής, σκέψου κριτικά, σκέψου ορθολογικά, αναθεώρησε. Δεν είδες νεράιδες και στοιχειά στο δάσος, μόνο λύκους.

Να είσαι προσεκτικός. Να παρατηρείς τους άλλους . Κοίταζε τους στα μάτια. Αν δεν το δείχνει η γίδα, το δείχνει το κέρατο της.

Η ζωή είναι το ταξίδι, όχι ο προορισμός. Και είναι πολύτιμη. Η προηγούμενη λέξη που διάβασες είναι ήδη παρελθόν

Μη συμβουλεύεις διαρκώς τους νέους, είναι χάσιμο χρόνου. Δεν υπάρχει τρόπος να τους διδάξεις τον πόνο και τη δυστυχία, μόνο η εμπειρία θα το κάνει βασανιστικά.

Ταξίδεψε! Τα ταξίδια είναι από τις εμπειρίες που μένουν. Βγες έξω Δοκίμασε! Γεύσου, ρούφηξε άπληστα εικόνες. Άφησε τις αισθήσεις σου ελεύθερες.


Εκθέσου, αφέσου, τσαλακώσου, χάσε τον έλεγχο που και που. Κι όχι μόνο τον έλεγχο του εαυτού σου, αλλά και τον έλεγχο σε σχέση με άλλους. Αρκετά απομονώθηκες στην στην καλύβα σου στο χειμαδιό, φτάνει όμως, βγες έξω όταν γυρίσεις. Ξαναβρές τους φίλους και τη συντροφικότητα

Μην προσπαθείς να ελέγξεις τους άλλους. Έτσι θα καταδικάσεις στο άγχος και τη δυστυχία όχι μόνο τον εαυτό σου, αλλά κι αυτούς που προσπαθείς να ελέγξεις. Άσε τους άλλους να ζήσουν και ζήσε για τον εαυτό σου. Άσε τ άλλα κοπάδια στους βοσκούς τους, κοίτα το δικό σου.

Η ζωή δεν είναι δίκαιη - Το σύμπαν δεν σου οφείλει καμιά παρηγοριά και το σίγουρο είναι ότι στο τέλος της διαδρομής εσύ πεθαίνεις. Γρηγορήσαι

Να έχεις ισορροπία. Να απολαμβάνεις το φαγητό και το ποτό σου. Να μην ξεχνάς ότι οι φτωχοί του πλανήτη περπατούν χιλιόμετρα για την καθημερινή τους  τροφή,  ενώ οι πλούσιοι περπατούν χιλιόμετρα για να τη χωνέψουν.

Από όλους έχεις να κερδίσεις κάτι. Μάθε από τους γύρω σου. Γίνε παιδί με τα παιδιά, παίξε μαζί τους αλλά πήγαινε και στο καφενείο να μιλήσεις με τους γέρους. Κάτι έχει να σου πει η συσσωρευμένη εμπειρία τους.

Μην τα παίρνεις όλα τις μετρητοίς. Μην παίρνεις τα πάντα σοβαρά  Πιθανόν υπερβάλλεις στο σήμερα. Αυτό που σε ενοχλεί ή φοβάσαι τώρα, το πιο πιθανό είναι αύριο να το κρίνεις ανούσιο ή χλιαρό. Προσπάθησε να δεις τον εαυτό σου από απόσταση, ρίξε μια ματιά στη θέα του κοπαδιού σου από το λόφο

Έχε υπομονή. Οι κατσίκες δεν γεννούν κάθε μήνα. Αλλά όταν συμβεί πρέπει να σαι παρών και σε χρειάζονται

Μάλωσε καμιά φορά με τη σύντροφό σου αν χρειαστεί, δεν είναι τρομερό, άφησε τα συναισθήματα να εκτονωθούν. Κάνε αποσυμπίεση στο θυμό. Η φωτιά μερικές φορές είναι ευεργετική.  Αν καεί μια περιοχή με πουρνάρια ή ξερόχορτα , η άνοιξη πάλι θα δώσει νεαρή βλάστηση, εκλεκτή τροφή για τις γίδες και τα μικρά τους. Πρόσεχε όμως, τα λόγια που θα ειπωθούν δεν τα ξαναμαζεύεις. Πρόσεχε τι θα φάνε οι γίδες σου, δεν ξέρουν να ξεχωρίζουν. Αν αυτά που θα φάνε είναι τα βλαστάρια δέντρων, το δάσος δεν ξαναγίνεται, ο τόπος θα μείνει χέρσος...

Πότε δεν θα υπάρξει ιδανική στιγμή, ποτέ οι συνθήκες και οι καταστάσεις δεν θα είναι ιδανικές. Ξεκίνα από εδώ που βρίσκεσαι τώρα! Μην αναβάλλεις.

Να είσαι ευγενικός. Ένα πρόσωπο που χαμογελά καθρεφτίζει ανάλογη συμπεριφορά. Κάνε δώρα. Ακόμη και το δώρο ενός καλού λόγου είναι σημαντικό.  Να φέρεσαι καλά στους ηλικιωμένους, σε λίγο θα σαι σαν αυτούς. Να φέρεσαι καλά και στα ζώα, αυτά δεν κρατάνε κακία, δεν ζηλεύουν, δεν έχουν εμμονές ούτε εγωισμό. Συγχωρούν, και μάλιστα χωρίς όριο.

Αν ξέρεις γράμματα διάβασε! Αυτοί που διαβάζουν ζουν επιπλέον ζωές. Όχι μόνο τη δική τους αλλά κι όλων αυτών που μπήκαν στη θέση τους

Τόλμησε, ο φόβος σε κρατά δεμένο αλλά δεν είναι πραγματικός, απλά προέρχεται από το άγνωστο που δεν βρίσκεται στο κεφάλι σου.

Μην δένεσαι με τα πράγματα. Η ζωή είναι σαν τη διαδρομή του χειμαδιού και το ταγάρι. Όσο περισσότερο το γεμίζεις, τόσο πιο δύσκολα θα περπατάς. Πάρε τ απαραίτητα, το κοπάδι προχωρά, δεν θα σε περιμένει αν καθηλωθείς από πράγματα βαριά κι ασήκωτα. Πέτα τα , αποδεσμεύσου, νιώσε πιο ευέλικτος κι ελεύθερος.


Του Γιώργου Γιώτη - http://antikleidi.com/


Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015

Και τι θα πει ακριβώς, Αγαπώ τη Ζωή;


Και τι θα πει ακριβώς, αγαπώ τη ζωή; Ρωτούν. Δεν ξέρω να απαντήσω! Υπάρχουν "ακριβώς" σε τέτοια θέματα;.. Θα επαναλάβω μόνο δυο καταστάσεις που έχουν ξαναγραφτεί:
Όταν ο Γιάννης Τσαρούχης ήταν πια στο τέλος του βίου του, ηλικιωμένος και άρρωστος, ντύθηκε όμορφα ένα βράδυ και ετοιμαζόταν να πάει σε γιορτή. Η νοσοκόμα που τον πρόσεχε τον πρόλαβε στην πόρτα και έβαλε τις φωνές:
- Κύριε Τσαρούχη, πού πάτε;..Θα πεθάνετε!
Στράφηκε θυμωμένος.
- Και για να μην πεθάνω, να μη ζήσω;
.
Λέγεται για κάποιους χαρακτήρες:
" Πέθαναν στα είκοσι και τους έθαψαν στα ογδονταπέντε ".


Mάρω Βαμβουνάκη




Τρίτη 3 Μαρτίου 2015

Σπασμένα Αγάλματα ~ Αργύρης Μαρνέρος



Τώρα το ξέρω
Πρέπει ν’ αγαπήσω τη ζωή
Ανάμεσα απ’ τα συντρίμμια
Που βρίσκονται μπροστά μου
Πρέπει να αγαπήσω ξανά
Κάθε μικρό κομμάτι
Κι ένα ένα να τα βάλω στη σειρά
Όμορφα δεν είναι μόνο
Τα απείραχτα πράγματα
Και τα σπασμένα αγάλματα
Έχουν τη δική τους τη χάρη
Και ίσως είναι αυτά
Που πιο πολύ μας μοιάζουν.

Αργύρης Μαρνέρος


Καλησπέρα με ένα υπέροχα μελωδικό άκουσμα...

*ευχαριστώ πολύ - και πάντα από καρδιάς -
για τα χθεσινά υπέροχα λόγια σας*




Δευτέρα 2 Μαρτίου 2015

100.000 Περάσματα & άλλες τόσες Ευχαριστίες


Και κάπου εδώ οι Ακροβασίες στις Σιωπές της Ψυχής έφτασαν 
τα 100.00 περάσματα....
κάτι που ομολογώ πως όταν ξεκίνησα αυτό εδώ το blogοσπιτάκι ούτε το είχα σκοπό,
αλλά ούτε και το περίμενα...μιας ο λόγος δημιουργίας του δεν ήταν και εξακολουθεί να μην είναι
η διαφήμιση του(δεν υπάρχει & λόγος!) αλλά ένα μέσω έκφρασης συναισθημάτων,
προβληματισμών,ανθρωπιάς,μουσικής,ποίησης,τέχνης
μα πάνω από όλα Ψυχής!

Ευχαριστώ τον κάθε έναν και την κάθε μία ξεχωριστά για την κάθε στιγμή,
το κάθε λεπτό,
που αφιέρωσε ακροβατώντας εδώ μέσα,είτε απλά διαβάζοντας είτε συμμετέχοντας με σχόλια & απόψεις.
Γιατί πραγματικά αν δεν υπήρχε αυτό το μοίρασμα δεν ξέρω αν θα είχα την ευκαιρία να μάθω ανθρώπους,νέες απόψεις,διαφορετικούς τρόπους σκέψης,να πάρω αγάπη και χαμόγελα μα και να δώσω -γιατί μην ξεχνάμε πως όταν δίνουμε γεμίζουμε περισσότερο-.
Θα μπορούσα να γράψω άλλα τόσα αλλά επειδή δεν θέλω να σας κουράσω,
κλείνω αυτές τις σκέψεις με ένα υπέροχο απόσπασμα από τον αγαπημένο 
μας Τ.Λειβαδίτη που νομίζω τα λέει όλα & με ένα βίντεο μου στο οποίο προσπάθησα να συγκεντρώσω μερικά από τα "διαμάντια" του αγαπημένου μου Ν.Βρεττάκου το οποίο  σας αφιερώνω με όλη μου την Αγάπη :

''O κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει."



Κυριακή 1 Μαρτίου 2015

Καλή Άνοιξη ~ Λουντέμης












Θαρρώ μπουμπούκια μ’ άγγιξαν στις φούσκες του χεριού.

Θαρρώ το αίμα εμέθυσε στις φλέβες μου και τρέχει.

Θαρρώ από το φεγγίτη μου πέταλα κι ήλιο βρέχει.

Θαρρώ φτερά να μ΄έντυσαν,φτερά περιστεριού.


Στο λόφο του καλοκαιριού τίναξαν την παντιέρα.

Και πάνω απ’ τις τριανταφυλλιές κυμάτισε φαρδιά.

Στου κήπου μας σκαλίσανε τη λεύκα μια καρδιά.

Κι’ οι σπίνοι γράφουνε τρελές μπαλάντες στον αγέρα.


Στη φυλλωσιά οι δροσοσταλιές αρχίσαν να κυλάνε.

Και γιόμισε μοσκοβολιά της γης η ανασαιμιά.

Οι δυο καρδιές χτυπήσανε μαζί κι’ οι δυο σαν μια.

Σαν τα κουπιά που τη βαρκούλα του έρωτα κυλάνε.


Μενέλαος Λουντέμης ~ Άνοιξη

Καλό μήνα & Καλή Άνοιξη γιομάτη μοσχοβολιστές από αγάπη αγκαλιές & 
χαμόγελα!