Να θυμάσαι πως....
Τίποτε δεν είναι στάνταρ και δεδομένο.
Από όσα βλέπεις,ακούς ή διαβάζεις πάντα να αφήνεις μέσα σου ένα κομμάτι ελεύθερο για τη δική σου γνώμη και τα δικά σου πιστεύω.
Γιατί η ελευθερία της ψυχής και της σκέψης μας είναι το παν.

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Σαν σήμερα έφυγε ο Νικόλας...

Ο Νικόλας Άσιμος (20 Αυγούστου 1949 - 17 Μαρτίου 1988, πραγματικό όνομα: Νικόλαος Ασημόπουλος) ήταν στιχουργός, συνθέτης και τραγουδιστής του ελληνικού ροκ και όχι μόνο. Τραγούδησε και πολλά άλλα τραγούδια σε λαϊκό ύφος. Ήταν περίπτωση ιδιαίτερα αντισυμβατικού καλλιτέχνη, κυρίως όσον αφορά τον τρόπο ζωής. Οι συμπεριφορές του και τα τραγούδια που έγραψε θεωρήθηκαν συχνά προκλητικά. Επρόκειτο για ένα έντονα πολιτικοποιημένο άτομο, που ιδεολογικά δεν ανήκε σε κάποιο χώρο. O ίδιος ποτέ δεν αποδέχτηκε την "ταξινόμηση" σε κάποια ιδεολογία. Ο Άσιμος ήταν αρχικά αριστερός, απέκτησε όμως αναρχική συνείδηση λίγο αργότερα και στη συνέχεια ξεπέρασε και τον αναρχισμό, καθώς δεν επιθυμούσε να του "κολλούν ταμπέλες".

Βιογραφία
Ο Νικόλας Άσιμος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Αυγούστου του 1949 από γονείς Κοζανίτες. Μικρός υπήρξε αρκετά φιλομαθής. Το 1967 εγγράφεται στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ.. Τα χρόνια της φοιτητικής του ζωής ασχολήθηκε ενεργά με το θέατρο, ενώ παράλληλα έγραφε τραγούδια και τραγουδούσε σε μπουάτ. Συχνά είχε προβλήματα με την αστυνομία: ήταν η περίοδος της Χούντας και της λογοκρισίας που αυτή επιβάλλει.
Το 1973 φεύγει από τη Θεσσαλονίκη και πηγαίνει στην Αθήνα. Συνεχίζει να ασχολείται με το θέατρο και τελειώνει μια ιδιωτική σχολή Δραματικής Τέχνης. Γράφει τραγούδια τα οποία δε δισκογραφεί επίσημα, αλλά τα γράφει μόνος του σε κασέτες τις οποίες πουλάει σε διάφορους δρόμους της Αθήνας. Δίνει ακόμα μουσικές παραστάσεις σε μπουάτ της Πλάκας, και συνεργάζεται με καλλιτέχνες όπως ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Σάκης Μπουλάς, και η Κατερίνα Γώγου. Το 1976 απέκτησε μία κόρη από τη σχέση του με την Λίλιαν Χαριτάκη, εκτός γάμου.
Η πρώτη του συμμετοχή στη δισκογραφία ήταν το 1974 με το single Ρωμιός-Μηχανισμός σε ηλικία 25 χρόνων. Το 1977 φυλακίστηκε προσωρινά μαζί με άλλους πέντε εκδότες και συγγραφείς, ενώ αργότερα όλοι αποφυλακίστηκαν μετά από πρωτοβουλία του Διονύση Σαββόπουλου. Το 1978 κατατάχτηκε στον στρατό. Ωστόσο πήρε απαλλαγή στράτευσης, καταφέρνοντας να του αναγνωριστεί ότι πάσχει από σχιζοειδή ψύχωση. Η πάθησή του αυτή δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα αφού, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην αυτοβιογραφία του, υιοθέτησε αυτή την συμπεριφορά γιατί ήταν αντίθετος προς τη στράτευση και απλά ήταν ένα σχέδιο για να την αποφύγει. Την περίοδο 1980 - 1981 έγραψε το βιβλίο Αναζητώντας Κροκάνθρωπους, το οποίο δεν εκδόθηκε επίσημα, αλλά κυκλοφόρησε από τον ίδιο σε φωτοτυπημένα αντίγραφα. Μετά τον θάνατό του, το βιβλίο κυκλοφόρησε από εκδοτικό οίκο, κάτι που ο ίδιος δεν θα ήθελε να συμβεί.
Το 1982 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο μακράς διάρκειας με τίτλο Ο Ξαναπές. Μελοποίησε το "Ουλαλούμ" του Γιάννη Σκαρίμπα. Το 1987 κατηγορήθηκε για το βιασμό μίας κοπέλας και
οδηγήθηκε για λίγο στο ψυχιατρείο. Το γεγονός αυτό είχε σημαντικές συνέπειες στη ψυχολογία του και στις 17 Μαρτίου του 1988 κρεμάστηκε στο σπίτι του (σε μια σωλήνα καλοριφέρ), που ονόμαζε 'χώρο προετοιμασίας'. Πέθανε σε ηλικία περίπου 39 ετών.
περισσότερες πληροφορίες για τον Νικόλα εδώ

14 σχόλια:

  1. πωπω.. δεν ειχα ιδεα πραγματικα... τι να πεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αγαπημενος αλλα...
    και ακρη δε θα βγαλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. διάφανος αλλά και δύσκολος ταυτόχρονα Αγριομέλι μου..

      Διαγραφή
  3. Πολύ όμορφη αφιέρωση σε "άσιμο" άνθρωπο που δεν έμεινε άσημος στην ιστορία και δε ζήτησε να ηγείται.Το μόνο που είχε και ζούσε γι' αυτό ήταν οι δικές του ανησυχίες που ένιωθε να τον πνίγουν.
    Με τον Άσιμο είχε γίνει η πρώτη κατάληψη σε εγκαταλειμμένο κτίριο της περιοχής των Εξαρχείων(όπου κατάληψη τότε είχε την έννοια της ελεύθερης κοινόβιας διαμονής) κι αργότερα η λέξη της κατάληψης κακομεταχειρίστηκε με βανδαλισμούς απ' τις ορδές των βουτυρομπεμπέδων ψευτοαναρχικών σε πανεπιστήμια και σχολεία.
    Κρίμα που χάθηκε..!Με τόσους άσημους που γέμισε η εποχή μας, σήμερα νιώθουμε περισσότερο από ποτέ πόσο μας έχει λείψει ο Νικόλας Άσιμος!
    Να 'σαι πάντα καλά και να περάσεις χαρούμενη εβδομάδα!!!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νίκο μου πραγματικά τα είπες όλα...και δεν έχω να συμπληρώσω τίποτα...σ'ευχαριστώ...
      να είσαι καλά,καλό μεσημέρι εύχομαι και καλό υπόλοιπο στη βδομάδα σου γεμάτο με χαμόγελα:))

      Διαγραφή
  4. Επ Γεια σου Άμυ! Τι κάνεις βρε ψυχή; Πολύ βασανιστικό να είσαι υπερευαίσθητος και απροσάρμοστος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. που είσαι Ανδρομέδα μου και σε έχασα τόσες μέρες???
      πραγματικά βασανιστικό....

      φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  5. Νομίζω πως το σχόλιο του Νίκου, πιο πάνω συμπληρώνει ιδανικά το εξαιρετικό σου αφιέρωμα στον αγαπημένο Άσιμο...
    Φιλιά πολλά, γλυκιά μου!
    Καλό βράδυ!
    "Βρε μπαγάσα, περνάς καλά εκεί πάνω..?"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνώ μαζί σου Συριανάκι μου αγαπημένο!
      εύχομαι να είναι εκεί πάνω...
      πολλά πολλά φιλάκια:))

      Διαγραφή
  6. Μπράβο σου Άμυ μου!
    Κατατρεγμένος για τις ιδέες του, ταλαιπωρήθηκε πολύ!
    Λατρεύω πολλά κομμάτια του!
    Φιλάκια πολλά! ♥

    Καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Αριστάκι μου,καλό υπόλοιπο εβδομάδας εύχομαι!
      πολλά φιλιά:)

      Διαγραφή
  7. Καλημέρα!!!
    Δεν ήξερα πως είχε μεγαλώσει Θεσσαλονίκη!!!
    Δυστυχώς αυτά τα ελεύθερα πνεύματα θαρρείς και είναι καταδικασμένα να φεύγουν νωρίς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πραγματικά έχεις πολύ δίκιο σε αυτό που είπες Σοφάκι μου...δεν ξέρω στην τελική αν τους σώζει ή τους 'χαντακώνει' η ελευθερία που τόσο πόθησαν...

      Διαγραφή

Γράφουμε ελληνικά :)