Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.

Μέχρι να δεις τους φόβους σου και με την αξιοπρέπειά σου και τον αυτοσεβασμό σου να τους αντιμετωπίσεις κατάμουτρα και όχι με αυτολύπηση,
Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.
Μέχρι να βλέπεις μια κατάσταση και να επιλέγεις την ηρεμία, την ψυχραιμία, και την αποδοτικότερη ανταπόκριση,
Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.
Μέχρι να αποφασίσεις ότι μέσα εδώ, όλοι έχουμε μερτικό, γνώμη, προορισμό, και να αποδεχτείς την ποικιλομορφία και τη διαφορετικότητα, αναγνωρίζοντας ότι η μοναδικότητά σου εξυπηρετεί τον δικό σου και μόνο ύψιστο σκοπό,
Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.
Μέχρι να τραβήξεις τη ρότα σου, χωρίς να κοιτάζεις πίσω σου πόσοι σε ακολουθούν, χωρίς να νοιάζεσαι γι αυτούς που πλάι σου εμπόδια σου βάζουν, χωρίς να κομπιάζεις σε απάτητα νερά μπροστά σου να πλεύσεις,
Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.
Μέχρι να αναρωτηθείς για τις επιλογές σου, να αναθεωρήσεις τα σκουπίδια που κουβαλάς, να σταματήσεις να πετάς τα μαργαριτάρια σου στα γουρούνια, και να καταλάβεις ότι δεν είσαι δέντρο για να μην μπορεί να μετακινηθεί μακριά από δυσάρεστες καταστάσεις,
Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.
Μέχρι να ελέγξεις τη δημιουργία σου, να τοποθετηθείς εκ νέου απέναντί της επιλέγοντας τι κρατάς και τι αφήνεις, χωρίς κρίση, τύψεις ή ενοχές, αλλά με την αγάπη και του τελευταίου σου κυττάρου για το ποθητό της κάθε σου επιλογής,
Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.
Αν χαμογέλασες με τα λόγια αυτά, τότε ο παράδεισος δεν περιμένει, τον ζεις.

Δημήτρης Νομικός

Σιωπή & Σκιές ~ Σκοτάδι & Φως

και οι σιωπές να ακροβατούν
 σαν σκιές ανάμεσα στις εικόνες που φωλιάζουν στην ψυχή

και να περνούν αέρινα μέσα από τα συναισθήματα

πλέκοντας ένα νέο νήμα από σκοτάδι
που θα γεννήσει και πάλι το φως....!

Σονέτο του γλυκού παραπόνου

Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος μου θησαυρός

αν είσαι εσύ ο σταυρός και ο υγρός μου πόνος,

αν είμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου

μη με αφήσεις να χάσω ό,τι έχω κερδίσει

και στόλισε τα νερά του ποταμού σου

με φύλλα από το φρενοκρουσμένο μου φθινόπωρο.

Φεντερίκο Γκαρσία Λόκα

Κι από το ύψωμα σα βγεις ξανά να σ' ανταμώσω
Δώσ' μου τα χείλη σου να πιω το χρόνο να λαβώσω.

Θα γίνει η Αγάπη λημέρι - Αφιέρωμα στον Έρωτα #2

Κι ύστερα,

πήρε να ροδίζει ο ουρανός

και του ορίζοντα η γραμμή να χάνεται

μέσα σε λάμψεις

και φωτιές

και οράματα.

Κι ύστερα,

πήρε ν’ αχνοφαίνεται ο αποσπερίτης.

Του Έρωτα η Κυρά που ξυπνάει τον πόθο.

Του ονείρου η καμπάνα

που συντροφεύει το μελαγχολικό καμηλιέρη της αναπόλησης

στην έρημο της μοναξιάς.

Κι ύστερα,

πήρε να ξεπροβάλλει

πίσω από τ’ ασημόχτιστα σύννεφα η Σελήνη.

Η χλομή θυγατέρα της νύχτας.

Θολή,

Μυστηριώδης,

Μαγική!

Να πυρπολεί τη φαντασία.

Να συδαυλίζει τα πυρωμένα κάρβουνα

στης αγάπης το τζάκι.

Κι όλο να παίρνει τη μορφή σου.

Κι όλο να λάμπει το βλέμμα σου.

Κι όλο να κελαρύζει η Σειρήνα η φωνή σου

το γλυκολάλητο τραγούδι του απερίγραπτου πάθους.

Κι όλο να ιριδίζει ο άλικος δίσκος της χιλιάδες χρώματα.

Εξαίσια αρώματα να αναβλύζει.

Κι εγώ να χάνομαι

ν’ αποκοιμιέμαι

να παραδίνομαι, σκλάβος αυτόβουλος,

στου Έρωτα το μαχαίρι το ηδονικό!

Θεόφιλος Σαρασίδης

Μίλα τώρα που μπορείς

 αύριο δεν θα έχεις μιλιά και δεν θα υπάρχουν αυτιά για να σε ακούσουν. Δώσε τώρα που μπορείς, αύριο δεν θα έχεις τίποτα να δώσεις και δεν θα υπάρχει κανείς να θέλει να πάρει. Κάνε σήμερα αυτό που επιθυμείς, αύριο θα έχεις άλλη επιθυμία ή μπορεί να είναι πολύ αργά. Γέλα τώρα με την ανησυχία σου, αύριο μπορεί να έχει σκορπίσει σε πελάγη νέων προοπτικών. Χόρεψε τώρα που μπορείς, αύριο ίσως αυτό να μην είναι εφικτό. Νιώσε το σήμερα και οι φόβοι σου θα σκορπιστούν στους πέντε ανέμους. Δράσε τώρα, γιατί αύριο θα πρέπει να δρέψεις τους καρπούς σου. Και πες τώρα ευχαριστώ, για αυτά που έχεις, κάνεις και μπορείς.

Δημήτρης Νομικός