Να θυμάσαι πως....
Τίποτε δεν είναι στάνταρ και δεδομένο.
Από όσα βλέπεις,ακούς ή διαβάζεις πάντα να αφήνεις μέσα σου ένα κομμάτι ελεύθερο για τη δική σου γνώμη και τα δικά σου πιστεύω.
Γιατί η ελευθερία της ψυχής και της σκέψης μας είναι το παν.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Σονέτο του γλυκού παραπόνου


Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος μου θησαυρός
αν είσαι εσύ ο σταυρός και ο υγρός μου πόνος,
αν είμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου
μη με αφήσεις να χάσω ό,τι έχω κερδίσει

και στόλισε τα νερά του ποταμού σου
με φύλλα από το φρενοκρουσμένο μου φθινόπωρο.

Φεντερίκο Γκαρσία Λόκα



Κι από το ύψωμα σα βγεις ξανά να σ' ανταμώσω
Δώσ' μου τα χείλη σου να πιω το χρόνο να λαβώσω.




Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Θα γίνει η Αγάπη λημέρι - Αφιέρωμα στον Έρωτα #2

Κι ύστερα,
πήρε να ροδίζει ο ουρανός
και του ορίζοντα η γραμμή να χάνεται
μέσα σε λάμψεις
και φωτιές
και οράματα.
Κι ύστερα,
πήρε ν’ αχνοφαίνεται ο αποσπερίτης.
Του Έρωτα η Κυρά που ξυπνάει τον πόθο.
Του ονείρου η καμπάνα
που συντροφεύει το μελαγχολικό καμηλιέρη της αναπόλησης
στην έρημο της μοναξιάς.
Κι ύστερα,
πήρε να ξεπροβάλλει
πίσω από τ’ ασημόχτιστα σύννεφα η Σελήνη.
Η χλομή θυγατέρα της νύχτας.
Θολή,
Μυστηριώδης,
Μαγική!
Να πυρπολεί τη φαντασία.
Να συδαυλίζει τα πυρωμένα κάρβουνα
στης αγάπης το τζάκι.
Κι όλο να παίρνει τη μορφή σου.
Κι όλο να λάμπει το βλέμμα σου.
Κι όλο να κελαρύζει η Σειρήνα η φωνή σου
το γλυκολάλητο τραγούδι του απερίγραπτου πάθους.
Κι όλο να ιριδίζει ο άλικος δίσκος της χιλιάδες χρώματα.
Εξαίσια αρώματα να αναβλύζει.
Κι εγώ να χάνομαι
ν’ αποκοιμιέμαι
να παραδίνομαι, σκλάβος αυτόβουλος,
στου Έρωτα το μαχαίρι το ηδονικό!

Θεόφιλος Σαρασίδης

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Μίλα τώρα που μπορείς


 αύριο δεν θα έχεις μιλιά και δεν θα υπάρχουν αυτιά για να σε ακούσουν. Δώσε τώρα που μπορείς, αύριο δεν θα έχεις τίποτα να δώσεις και δεν θα υπάρχει κανείς να θέλει να πάρει. Κάνε σήμερα αυτό που επιθυμείς, αύριο θα έχεις άλλη επιθυμία ή μπορεί να είναι πολύ αργά. Γέλα τώρα με την ανησυχία σου, αύριο μπορεί να έχει σκορπίσει σε πελάγη νέων προοπτικών. Χόρεψε τώρα που μπορείς, αύριο ίσως αυτό να μην είναι εφικτό. Νιώσε το σήμερα και οι φόβοι σου θα σκορπιστούν στους πέντε ανέμους. Δράσε τώρα, γιατί αύριο θα πρέπει να δρέψεις τους καρπούς σου. Και πες τώρα ευχαριστώ, για αυτά που έχεις, κάνεις και μπορείς.

Δημήτρης Νομικός


Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Όσο η μάνα γη θα γεννά



λουλούδια και χρώματα
άλλο τόσο θ'ανθίζει 
 η αγάπη...



καλό ξημέρωμα με ένα σχετικό βίντεο
που αξίζει να δείτε!





Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Καλημέρες από την Αγροτιά...


σε όλους και όλες που σας έχω χάσει τελευταία λόγω...αγροτικών εργασιών!!!!
ναι καλά διαβάσατε..!το τελευταίο διάστημα περιλαμβάνει χωριό και χωράφι...!
δουλειές πρωτόγνωρες για εμένα,μιας και όταν πήγαινα μικρό παιδάκι στο χωράφι τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά...τότε ήταν μια βόλτα στη φύση,τώρα εργασία και χαρά...!
δεν παραπονιέμαι όμως γιατί μπορεί να κουράζεσαι πολύ μα γεμίζεις άλλο τόσο από καθαρό αέρα και φύση!!-κάτι που λείπει παντελώς από το γκρίζο της πόλης-.
  Θα ακολουθήσουν-πρώτα ο Θεός- σχετικές αναρτήσεις με φωτοστιγμές και περισσότερες επεξηγήσεις για το πόσο κόπο αλλά και μεράκι χρειάζεται για να φτάσει από τη μάνα γη ένα μήλο...ή μια χούφτα φασόλια στο ωραίο μας τραπέζι!!!

Ως τότε εύχομαι να είστε όλες και όλοι καλά και φυσικά να μην ξεχνάτε να χαμογελάτε!!!!!


Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Πάντα να δραπετεύεις...



Να κοιτάς πάντα να δραπετεύεις από τις στέγες....

δε θα μπορέσουν ποτέ να βάλουν τοίχο
 ανάμεσα σ' εσένα και στον ουρανό....


*******



Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Η Λίζα και η....Ασπρούλα!


(Λίζα η αγαπησιάρα & παιχνιδιάρα)

(Ασπρούλα η τσαμπουκαλού & χαδιάρα)



Το τελευταίο διάστημα κάθε πρωί έξω από την πόρτα του σπιτιού με περιμένουν τα 2 πανέμορφα 
κορίτσια που βλέπετε στις φωτογραφίες!
Αδεσποτάκια του χωριού που έχουν πλέον εγκατασταθεί μόνιμα στην πόρτα μου!
Η αλήθεια είναι πως η πρώτη που κατέφθασε ήταν η Λίζα...αλλά στην πορεία 
και με επιμονή έμεινε και η Ασπρούλα....το μεγάλο πάρτυ βέβαια συμβαίνει όταν το πρώτο κορίτσι μου(Λίζα)κουβαλάει και την παρέα του...-ο Κοντός,ο Μπεμπούκος,η Χαρά και πολλοί άλλοι-
εκεί αν δείτε γλέντια...όταν τελειώνουν οι κροκέτες σειρά παίρνουν οι κατσαρόλες!
Χαρά Θεού η αγάπη των ζώων για εμένα...
με λίγο φαγητό και λίγο χάδι πιστοί καθημερινοί σύντροφοί αγάπης!

Βλέπε άνθρωπε να διδάσκεσαι Αγάπη αληθινή!!!!


Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Φεγγάρι Παλιοφέγγαρο!


αντί πανιά πουκάμισα
και για κουπιά τα χέρια
ψαρεύει αναστεναγμούς
και τους πουλάει στα αστέρια...


φεγγάρι παλιοφέγγαρο
φεγγάρι μεταξένιο
τη νύχτα κάνεις φωτεινή 
και μένα αλλοπαρμένο...



Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Φως & Σκοτάδι



Σκοτάδι και φως 
σε μια μάχη αιώνια
και ΄συ πάντα με 
το όπλο στην πλάτη...
 τη μια να τσακίζεις δαίμονες
 την άλλη να βγαίνεις σε ξέφωτα

 φως και σκοτάδι...

μια μεγάλη ζωή ανάμεσα σε πολλούς μικρούς θανάτους....


Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Τα καλύτερα Έλκονται


  Μια φράση που μπορώ να πω πως την πιστεύω σχεδόν ακράδαντα,μιας και είμαι της άποψης πως αυτό που νιώθω αυτό είναι και τελικά που ελκύω.

  Ο αείμνηστος π.Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα στο βιβλίο του με μάλιστα χαρακτηριστικό τίτλο-Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας- έλεγε πως:"Η ζωή μας εξαρτάται από το είδος των λογισμών που καλλιεργούμε. Αν οι λογισμοί μας είναι ειρηνικοί και ήρεμοι, αν έχουν πραότητα και καλοσύνη, τότε έτσι είναι και η ζωή μας."

  Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει όταν μέσα μας κυριαρχούν αρνητικά συναισθήματα (έντασης,θυμού,γκρίνιας κλπ.)...τότε ελκύουμε μια ζωή αντίστοιχη των συναισθημάτων μας.
  Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο θα ήταν πολύ ωφέλιμο να εστιάσουμε την προσοχή μας λίγο μέσα μας,και να προσπαθήσουμε να αντικαταστήσουμε ότι αρνητικό υπάρχει βάζοντας στη θέση του κάτι θετικό.

  Να είστε σίγουροι πως αν καλλιεργήσετε θετικές σκέψεις θα δείτε την ποιότητα της ζωής σας να αλλάζει μέρα με τη μέρα και να εξελίσσεται σε μια πιο όμορφη πορεία με περισσότερη ειρήνη ψυχής,χαρά και ευτυχία.

 όλα ξεκινούν από το μέσα μας οπότε

τα καλύτερα έλκονται!!!!!!

Νυχτερινές Στάλες


Νύχτα 
κι δρόμοι ελεύθεροι 
από κάθε πάτημα 
να ξεπλένονται 
στην αγκαλιά 
της βροχής...

Μήτε λαλιά
μήτε σκιά 
μόνο αργόσυρτα
οι στάλες 
που χορεύουν
χαρίζοντας 
ένα μοναδικό 
σεκόντο 
στην κόρη 
που στέκει 
πίσω απ' το παραθύρι
και τις θωρεί...





Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Ψιλή βροχούλα έπιασε


ποτίζει φύλλα και καρδιές
τρέχει απάν στις στέγες
φτιάχνει λιμνούλες ζωηρές
και βρέχει τους μπαξέδες

κυλάει πάνω στα κλαδιά
τα μάρμαρα ποτίζει
κυλάει και στο πρόσωπο 
και την ψυχή δροσίζει!!!!!!

(πρωινές εμπνεύσεις της βροχής...!)


Καλό Σαββατοκύριακο με σκέψεις αγάπης & χαμόγελα ελπίδας !!!!!!




άσμα αγαπημένο και μαθημένο από την λατρεμένη μου γιαγιάκα!!!!


Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Ευχές για καλό μήνα με την ιστορία του Αετού


 ...μια ιστορία-μάθημα ζωής....

Ο αετός είναι ο μακροβιότερος από τα αρπακτικά πτηνά.
Μπορεί να ζήσει μέχρι 70 χρόνια, αλλά για να φθάσει σε αυτή την ηλικία
πρέπει να πάρει μια σκληρή απόφαση.

Στα 40 του, τα μακριά και ευέλικτα νύχια του δεν μπορούν
πλέον να αρπάξουν τη λεία του για να τραφεί.
Το μακρύ και κοφτερό ράμφος του γίνεται πολύ κυρτό.
Τα υπερήλικα και βαριά φτερά του,
που οφείλονται στα πυκνά του πούπουλα,
κολλάνε στο στήθος του και τον δυσκολεύουν
στο πέταγμα.

Του μένουν, λοιπόν, δύο επιλογές:
Να πεθάνει ή να περάσει μια επώδυνη διαδικασία 
αλλαγής που διαρκεί 150 ημέρες.

Η διαδικασία απαιτεί να πετάξει στην κορυφή ενός βουνού
και να παραμείνει στη φωλιά του.
Εκεί ο αετός χτυπάει το ράμφος του σε ένα βράχο μέχρι να το αποκόψει.
Αφού το αποκόψει, ο αετός θα περιμένει
να φυτρώσει καινούργιο και έπειτα
θα αποκόψει τα νύχια του.
Αφού φυτρώσουν τα καινούργια του νύχια,
ο αετός αρχίζει να μαδάει τα γερασμένα του φτερά.
Μετά από πέντε μήνες, ο αετός
πραγματοποιεί τη διάσημη πτήση της αναγέννησης του
και ζει ακόμη 30 χρόνια.

Γιατί χρειάζεται η αλλαγή;

Πολλές φορές για να επιβιώσουμε πρέπει να

ξεκινήσουμε μια διαδικασία αλλαγής.

Μερικές φορές έχουμε ανάγκη να απαλλαγούμε΄

από παλιές αναμνήσεις, συνήθειες

και ξεπερασμένες παραδόσεις.

Μόνο αν απαλλαγούμε από παλιά φορτία,

μπορούμε να εκμεταλλευτούμε το παρόν-που είναι και το μόνο που μας ανήκει-.





το χθες που φεύγει ξεγεννά του πόνους που μ' αλλάζουν...!